O autorze

Z ziołami mam do czynienia od dziecka. Postanowiłem założyć stronę opisującą kilka produktów, które pragnę Państwu polecić.

Zielarstwo

dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania roślin leczniczych.

Uprawa roślin leczniczych może być prowadzona w ogrodzie lub specjalnym gospodarstwie rolnym jako uprawa polowa (plantacja). Zbiór roślin leczniczych dotyczy zbierania ich zarówno z takich upraw, jak i ze stanu naturalnego, gdyż wiele roślin leczniczych eksploatujemy z dziko występujących zasobów (np. lipę).

Zielarstwo stanowi jedną z gałęzi rolnictwa względnie ogrodnictwa. Dyscyplinę tę studiuje się w Polsce na akademiach rolniczych.

Zielarstwo dostarcza roślinnych surowców leczniczych dla ziołolecznictwa (z którym nie powinno być mylone).

Ziołowe herbatki

napary

Napar, herbatka ziołowa – forma sporządzania leku ziołowego lub kosmetyku w postaci roztworu, do którego składniki czynne z surowca zielarskiego są ekstrahowane wodą gorącą, ale nie gotującą się. Napary stosuje się do użycia wewnętrznego (spożycia) lub zewnętrznego (do kompresów, przemywania powierzchni ciała).

Napar jest formą pośrednią pomiędzy wyciągiem zimnym, w którym surowiec zielarski jest przez pewien czas przetrzymywany w wodzie o temperaturze pokojowej, a odwarem, w którym surowiec jest gotowany. Napar sporządza się poprzez zalanie materiału zielarskiego wodą o określonej podwyższonej temperaturze, i przetrzymywanie tej mieszaniny w naczyniu pod przykryciem przez określony czas. Następnie mieszaninę się cedzi, a uzyskany klarowny roztwór pozostawia do przestygnięcia. Cechą charakterystyczną naparu jest sporządzanie go bezpośrednio przed spożyciem, a przyjąć go należy po przestygnięciu, ale jeszcze gdy jest ciepły. Napar należy więc do grupy leków sporządzanych doraźnie.

Parametry sporządzania naparu są uzależnione od surowca, a najważniejszym z parametrów jest odpowiednia temperatura, która nie może być ani za niska, ani za wysoka. Zazwyczaj stosuje się wodę o temperaturze pomiędzy 60 a 100 °C. Istotne jest jednak, aby w żadnym przypadku nie zalewać surowca wrzątkiem. Dla niektórych naparów dopuszczalna lub nawet zalecana jest najwyższa możliwa tu temperatura wody, której efektem jest tzw. biała woda, czyli woda wypełniająca się drobinami gazu, co powoduje specyficzny efekt zmętnienia – jest to faza tuż przed gotowaniem się wody, które objawia się wyraźnym bulgotaniem wrzątku. W przypadku całkowitego zagotowania się wody, należy odczekać chwilę, aż przestanie ona bulgotać i dopiero wtedy można sporządzać nią napar.

Problem w pełni gotującej się wody jest tak ważny w przypadku naparów, gdyż jednym z głównych celów sporządzania tej właśnie formy leku jest ekstrakcja z surowca olejków eterycznych, które w przypadku pełnego wrzątku ulotniłyby się w dużym stopniu do atmosfery w momencie zalewania surowca, zamiast pozostać w roztworze. Oczywiście zagotowanie mieszaniny tego typu surowców z wodą spowodowałoby praktycznie całkowite unicestwienie tego typu leku. Inną przyczyną niestosowania tutaj wrzątku i gotowania jest zapobiegnięcie przedostania się do roztworu innych niepożądanych substancji z surowca, jak np. garbników lub tłuszczów.

Zazwyczaj napary stosuje się z suszu ziołowego w ilości jednej łyżki stołowej na szklankę wody, lub trzykrotnie większej ilości surowca świeżego – zielonego (z powodu dużej ilości znajdującej się już w nim wody). Czas naciągania się naparu zawiera się w przedziale od 3 do 15 minut, co oznacza, że w szczególnych przypadkach wskazane może być odcedzenie jeszcze dość gorącej cieczy.

Ziołolecznictwo

fitoterapia, fitofarmakologia

dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych z naturalnych bądź przetworzonych surowców uzyskiwanych z roślin leczniczych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób. Pojęcie to jest również używane dla określenia gałęzi medycyny alternatywnej zajmującej się leczeniem preparatami roślinnymi.

Ziołolecznictwo zajmuje się poznaniem właściwości roślin leczniczych, w tym:

  • mechanizmów działania leków roślinnych na organizmy żywe,
  • metabolizmu zawartych w nich substancji czynnych
  • dawkowania sporządzonych z nich preparatów
  • ewentualnych działań niepożądanych
  • interakcji zachodzących pomiędzy lekami syntetycznymi a produktami ziołowymi

Fitoterapia wiąże się również z poszukiwaniem nowych leków roślinnych oraz odkrywaniem nowych zastosowań fitoterapeutycznych znanych już roślin leczniczych (np. na podstawie danych etnofarmakologicznych).

Ziołolecznictwo jest bardzo rozpowszechnione wśród nieuprzemysłowionych społeczeństw. Jest głównym komponentem wszystkich tradycyjnych systemów medycznych (medycyny ludowej), przede wszystkim ze względu na niski koszt pozyskania surowców leczniczych oraz ich naturalne występowanie.

źródło: wikipedia.org